Leidinggeven vanuit je gevoel verandert alles
Ronald Wester, adjunct-directeur bij Aventurijn in Nijmegen, deed mee met cohort 14 van Expeditie Leiderschap. Inmiddels is het alweer ruim een jaar geleden dat hij het programma afrondde. Hoe is het nu met hem, een jaar later? Hoe kijkt hij terug op zijn reis? Zijn er dingen die hij anders is gaan (blijven) doen in het jaar na de opleiding? In deze blog vertelt hij daar openhartig over.
Ronald werkt inmiddels 9,5 jaar bij Aventurijn, een school voor voortgezet speciaal onderwijs. Daarvoor was hij gymdocent op een reguliere middelbare school. Hij had altijd wel de ambitie om een meer leidinggevende rol te nemen. Hij raakte geblesseerd aan zijn knie; dat was voor hem het teken om een middenmanagementopleiding te volgen. Toen er vervolgens een recruiter contact zocht met het aanbod voor een leidinggevende rol bij de Aloysius Stichting, hoefde hij daar niet lang over na te denken. “Het speciaal onderwijs leek me een leuke uitdaging.”
“Het leek hem goed voor mij om met zo’n opleiding eens buiten mijn comfortzone te stappen.”
Alles op de schop
Stephan Haukes werd directeur van Aventurijn en met zijn komst ging het hele onderwijs op de schop. Ronald: “Tijdens een studiedag zagen we allemaal heel duidelijk dat onze leerlingen meer nodig hadden dan dat we op dat moment konden bieden. En dus wilden we alles omgooien. Ik had naar Stephan mijn ambities uitgesproken: dat ik wel directeur zou willen worden. Hij raadde mij aan om Expeditie Leiderschap te volgen. Stephan had destijds zelf meegedaan met het allereerste cohort en dat had hem enorm geïnspireerd. Het leek hem goed voor mij om met zo’n opleiding eens buiten mijn comfortzone te stappen. Dat is me bij een aantal dingen zeker gelukt!”
Door de U
Tijdens Expeditie Leiderschap ga je ‘door de U’. Je maakt een hele transformatie door. Ronald: “De plek waar ik werk had dat proces al doorgemaakt. Dus ik dacht eigenlijk dat ik een voorsprongetje had. Wat mij tijdens de Expedities verraste, was hoe diep ik zélf nog door de U kon gaan. Ik heb mezelf meer leren kennen en ik ben meer vanuit mijn gevoel gaan spreken – iets wat ik nooit had verwacht! Eén opdracht heeft daar vooral heel erg aan bijgedragen.
Het was tijdens de 4e Expeditie. We deden een opdracht in tweetallen waarbij er verschillende ankers op de grond lagen en steeds moest je een stapje vooruit zetten naar een volgend anker. Bij ieder anker beantwoordde je een vraag, totdat je bij je einddoel was. De ander maakte aantekeningen en las aan het einde voor welke reis je had afgelegd. Wat ik terugkreeg, was positief confronterend. Mijn einddoel had ik al heel lang duidelijk: directeur worden op deze school, dat de renovatie klaar is en kinderen op hun manier mogen leren en ontwikkelen. Maar niet alleen bij het einddoel voelde ik veel trots; ook de reis ernaartoe omschreef zij heel mooi. Dit opende echt mijn ogen en deed me beseffen wat voor mooie dingen je kunt bereiken als je handelt vanuit je gevoel en je visie.
Wat ik heel fijn vond aan Expeditie Leiderschap, was dat er ruimte is om écht de tijd te nemen voor dit soort opdrachten. Niets is gehaast en je hoeft bijvoorbeeld niet halverwege te stoppen met een opdracht als je er wat langer over doet dan gepland.”
“Ik heb mezelf meer leren kennen en ik ben meer vanuit mijn gevoel gaan spreken.”
Vasthouden aan visie
“Wat me het allermeest is bijgebleven van Expeditie Leiderschap: je moet echt vanuit je hart leiding kunnen geven. Een duidelijke visie hebben en je daaraan vasthouden. Alles wat je doet, moet je doen vanuit die visie. Ook als het spannend wordt. Daar herinner ik onze collega’s regelmatig aan, als er twijfel ontstaat op lastige momenten: we doen dingen niet half. We hebben ergens voor gekozen en daar blijven we voor gaan! Het helpt heel erg dat Stephan en nu ook mijn collega Tülay zelf óók Expeditie Leiderschap hebben gedaan. Dat maakt dat we echt dezelfde visie delen. Dat is heel belangrijk als managementteam.”
Hoe die visie er dan voor hem uitziet? “Leerlingen zijn bezig vanuit intrinsieke motivatie. Ze zijn nieuwsgierig en wíllen zichzelf ontwikkelen. Wij stellen de randvoorwaarden: we zorgen dat ze zich veilig voelen en gezond te eten hebben. Zo ontstaat er ruimte waarin ze zelf op zoek gaan naar hun eigen vragen. Het onderwijs is vraaggericht in plaats van aanbodgericht. Kinderen leren zelf keuzes maken en verantwoordelijkheid dragen. Voor ieder kind is er begeleiding op maat door een coach die op basis van interesses en persoonlijkheid wordt gematcht.”
Het gesprek aangaan
“Een andere eyeopener was voor mij dat – ook al wil je met z’n allen dezelfde kant op – er toch dingen kunnen zijn waarover je anders kunt denken, maar dat je daar met elkaar over kunt praten. Zo was er een keer een gastspreker die wat mij betreft iets vertelde dat veel te ver van de (of mijn) realiteit stond. Maar anderen uit de groep vonden dat verhaal juist prachtig. Dat vond ik heel opmerkelijk, maar interessant om daar met elkaar de discussie over aan te gaan!”
“Ik ben opener geworden naar collega’s.”
Persoonlijke verandering
Voor Ronald is het heel duidelijk dat hij helemaal op zijn plek zit. “Expeditie Leiderschap heeft me heel erg bevestigd in welke kant ik op wil. Ik zou nooit meer terug kunnen naar traditioneel onderwijs. Daarnaast ben ik door de opleiding echt veranderd. Daar heb ik tijdens de Expedities ook echt mijn best voor gedaan. Zoals ik al zei, praat ik meer vanuit mijn gevoel, maar ik laat ook meer van mezelf zien. Ik ben opener geworden naar collega’s. Dat krijg ik ook terug vanuit mijn omgeving.”
Start en doe!
Voor alle kersverse afgestudeerde EL’ers heeft Ronald een advies: “Je hebt nu je visie, maar ga het ook echt in de praktijk brengen! Blijf bij je gevoel en ga vanuit daar aan de slag. Start en doe!”
Lees ook deze blogs
Leidinggeven vanuit je gevoel verandert alles
Rob Jansen: “Door Expeditie Leiderschap is mijn passie voor onderwijs extra aangewakkerd”
Jessica Bouw: “Expeditie Leiderschap hielp me om sterker te staan voor mijn visie”